دویچه وله فارسی: بخشی از زندگی روزمره‌ی مردم اورشلیم و به ویژه زنان، تابع سلیقه یهودیان افراطی است. آن‌ها پیش از این آواز خواندن زنان در جشن‌های عمومی را ممنوع کرده‌ بودند و اینک در آخرین تلاش، جداسازی زنان در اتوبوس‌ها را دنبال می‌کنند.

آن دسته از زنان اورشلیم که در محله مابین دیوار ندبه و شهر قدیمی زندگی می‌کنند، مجبورند از در عقب اتوبوس، سوار آن شوند و محل نشستن آنها نیز قسمت پشتی اتوبوس است. این تصمیم را یهودیان سنتی و افراطی محله گرفته‌اند. اسراییلی‌های سکولار در قبال این تصمیم ارتدوکس‌ها، تنها سر تکان می‌دهند ولی وزیر ترابری، خشم خود را از این جداسازی جنسیتی بیان کرده است.

خط مجانی برای تشویق مسافران

این خط جدید اتوبوس، توسط یک شرکت خصوصی راه‌اندازی شده است. یهودیان متعصب، نشستن زنان و مردان غریبه در کنار هم در اتوبوس را مجاز نمی‌دانند. پیش از این ارتدوکس‌ها تلاش کرده بودند خط دولتی شماره ۲ را نیز که از همین مسیر می‌گذرد، زنانه ­ مردانه کنند اما این تلاش با مقاومت مسئولان شبکه دولتی مواجه شده بود.

تاکنون تنها اتوبوس‌هایی زنانه مردانه شده‌اند که یا مورد استفاده توریست‌ها نیستند یا مسیرشان مراکز گردشگری نیست. روند زنانه مردانه شدن خط شماره ۲ اورشلیم، خزنده و گام به گام بود. نخست اعلام شد که صندلی‌های عقبی، برای خانم‌ها رزرو شده‌اند و البته این به آن معنا نبود که بانوان حتما روی آن صندلی‌ها می‌نشستند. بارها شد که یهودیان افراطی، زنان را بخاطر خودداری از رفتن به بخش زنانه یا همنشینی با یک مرد در جلوی اتوبوس، مورد توهین قرار دادند. مبتکران راه‌اندازی این خط، برای تشویق مسافران از آنها کرایه نمی‌گیرند.

شبیه ایران وعربستان سعودی

اما اکثریت سکولار اسراییل، خشم ونگرانی خود از این اقدام‌ها را با بحث‌های اینترنتی یا تلویزیونی بیان می‌کند. آن‌ها یهودیان ارتدوکس را متهم به رفتاری شبیه دولت‌های ایران و عربستان سعودی در قبال زنان می‌کنند.

جنجال ناشی از جداسازی جنسیتی دراتوبوس، بحث‌های مربوط به حدود مذهب در جامعه اسراییل را دامن زده است. مثلا کار کردن در روز شنبه، روز تعطیل هفتگی یهودیان، ممنوع است. در این روز که یهودیان به آن "شبات" می‌گویند، وسایل نقلیه شهری نیز کار نمی‌کنند. ممنوعیت هرگونه کار در روز شنبه، از جمله به مختل شدن کار بسیاری هتل‌ها می‌انجامد. مذهبی‌های افراطی، فروشگاه‌های نزدیک دیوار ندبه را از روزنامه‌های سکولار حاوی تصاویر غیرمذهبی، خالی می‌کنند. آنها به فروشگاه‌های مواد خوراکی سر می‌زنند تا مبادا گوشت غیرکاشر(ذبح شرعی یهودیان)، به فروش برسانند. آنان حتی مانع از حضور یا هنرنمایی زنان در جشن‌های فرهنگی می‌شوند.

ترک اورشلیم بخاطر فشار مذهب

اعمال این محدودیت‌ها به نام مذهب، سکولارهای اسراییل را آشفته کرده است. به نقل از نشریه "هاآرتص" ظرف ۵ سال گذشته، دستکم ۶۰ هزار اسراییلی که اکثرشان جوان بوده‌اند، اورشلیم را ترک گفته‌اند. بسیاری خانواده‌ها به دلیل فشارهای مذهبی، تل آویو را برای زندگی انتخاب کرده‌ و از اورشلیم رفته‌اند.

یکی دیگر از کوشش‌های یهودیان ارتدوکس، سرمایه‌گذاری برای مدارس خصوصی است تا آموزه‌های دینی را به کودکان ۶ تا ۱۴ ساله منتقل کنند. به نقل از "هاآرتص"، این تلاش به گونه‌ای است که امکان دارد ظرف هفت سال آینده، شمار مدارس مذهبی خصوصی سه برابر مدارس دولتی شود.

سکنه سکولار اورشلیم در نوامبر سال گذشته امید اندکی به بهبود اوضاع پیدا کرده بودند. شهردار ارتدوکس اورشلیم پس از ۵ سال کنار رفت و یک ناسیونالیست جای او را گرفت. روزنامه‌ها در آن زمان از یک پیروزی تاریخی بر مذهبی‌های افراطی نوشتند. اما اینک زنان همان روزنامه‌نگاران باید از در عقب اتوبوس‌ها سوار شوند.

دفن نمادین سرمایه داری

مصرف الکل دست ساز ظرف ۴ ماه اخیر در ایران دست کم سبب مرگ ۲۰ نفر و مسمومیت بیش از ۱۰۰ نفر شده است. آمار قربانیان، تنها هنگام بروزمرگ گروهی منتشر می‌شود، اما با محاسبه تلفات فردی، تعداد قربانیان بسیار بیشتر است.

لینک خبر از دویچه وله :

http://www.dw-world.de/dw/article/0,,4129888,00.html

شلوار جین به قیمت مرگ کارگران ترک

شلوارهای جین کم‌رنگ یا خاکی در سراسر اروپا محبوب هستند. اما کمتر کسی از پیش‌زمینه‌ی خطرناک تولید آنها در ترکیه آگاه است. ده‌ها کارگر در بخش‌های تولیدی این نوع شلوار در ترکیه در معرض خطر مرگ هستند.

شباهت دیگری نیز در میان افراد مبتلا به این بیماری به‌چشم می‌خورد. بسیاری از آنها در کارخانه‌هایی کار کرده‌اند که شلوارهای جین شیری‌رنگ و سنگ‌شور به اروپا ارسال می‌کنند. این نوع شلوارهای جین که در نگاه نخست کهنه به‌نظر می‌رسند، از مدتی پیش در بازار مد شده‌اند.

تنفس از ذره‌های حاوی کوارتس در هوای چنین کارگاه‌هایی کارگران را به نوعی بیماری ریوی به‌نام سیلیکوزیس مبتلا می‌کند که در آن شش‌های بیمار از درون سخت می‌شود و فرد در حالت‌های پیشرفته‌ی آن در اثر خفگی می‌میرد.

لینک خبر از دویچه وله :

http://www.dw-world.de/dw/article/0,,4124989,00.html

یک ساعت خاموشی سراسری

چراغ‌های بسیاری کشورها از ساعت هشت و نیم تا نه و نیم شب روز ۲۸ مارس، یک‌ساعت خاموش می‌شوند. ۴۰۰۰ شهر در ۸۸ کشور در این اقدام نمادین شرکت دارند. چین، زلاندنو و استرالیا آغازگر این برنامه سراسری صرفه‌جویی در برق بودند.

مبتکران این طرح که "ساعت زمین" نام دارد، سازمان‌های زیست محیطی استرالیایی هستند. این ابتکار نخست در سال ۲۰۰۷ در شهر سیدنی عملی شد و پیام آن صرفه‌جویی در مصرف برق و انرژی بود. تنها ظرف یک سال ۴۰۰ شهر دیگر به این طرح پیوستند واینک در سال ۲۰۰۹، می‌توان آن را طرحی بین‌المللی خواند. قصد دوستداران محیط زیست در سال جاری، اعمال فشار برای عملی شدن مفاد پروتکل کیوتوست. آمریکا این پروتکل را که مبتنی بر کاهش گازهای گلخانه‌ای است، امضا نکرده است.